Ik ben een doendenker.

Na het hele station over gerend te zijn, ben ik nét op tijd bij m’n trein. Ik blijf in het ‘halletje’ van de trein staan. Het zonnetje schijnt haar warme stralen op mijn gezicht als ik het perron nog over kijk. De laatsten rennen de trein in of doen een poging tot. Het fluitje klinkt en de deuren sluiten langzaam. Met wat horten en stoten verlaat de trein het station om me naar m’n volgende bestemming te brengen. Steeds sneller schiet het opgeschilderde landschap aan de andere kant van het raampje aan ons voorbij en opeens is het daar.

“Wat als deze trein nu op een andere trein zou botsen? Hoe snel zou ik dat dan merken? Hoeveel doden zouden er vallen? Zou ik daar een van zijn? Hoe lang zou het duren voordat het in het nieuws is? En hoe lang zou het duren voordat m’n familie weet dat ik in die trein zat?”

Ik schrik van mezelf. Waarom denk ik hier aan? De kans dat deze trein op een andere botst is heel klein. Het is heel gek, eigenlijk, maar dit soort gedachten heb ik vaker. “Wat als ik nu word aangereden door een auto?” “Wat als ik nu word overvallen en niemand me hoort?”

Zulke gedachten kunnen ook wel risicomanagement genoemd worden

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben géén pessimist. Ik ben niet levensmoe. Ik ben geen psychopaat ook. Ik zie mijn toekomst hartstikke rooskleurig in en word vaker op m’n positivisme gewezen dan m’n negativisme. Maar soms besluipt een duistere gedachte mij op een onbewaakt moment en word ik gevangen door irreële, eindige ideeën.

Maar ik laat me niet van mijn voetstuk brengen door deze gedachten. Juist niet. Ik ben een doendenker. Ik doe de dingen die ik wil doen, laat me daarbij niet tegenhouden door gekke angsten. “Wat als..?” moet in mijn hoofd geen vraag meer zijn, maar juist een reden om iets te doen. Zulke gedachten kunnen ook wel risicomanagement genoemd worden. Alle risico’s en gevolgen van je acties in overweging nemen en bedenken wat het voor impact kan hebben. Niets mis mee toch? Een slimme meid is immers op alles voorbereid!

Herken jij dit soort rare gedachtekronkels? Hoe reageer je erop? Deel je ervaringen in een reactie hieronder.

Advertenties

  One thought on “Ik ben een doendenker.

  1. Anoniem
    1 oktober 2015 om 13:06

    HA! Zo herkenbaar!

    Like

  2. Ben
    5 oktober 2015 om 08:37

    Die gedachten heb ik zo vaak…. ik accepteer gewoon dat ik binnen hetzelfde risico-spectrum zit als alle anderen. En als net dat ene vliegtuig waar ik in zit in de problemen raakt, dan vind ik dat prima. Want als ik er niet in had gezeten, dan was het iemand anders geweest. Zou dat dan beter zijn? Dat denk ik niet. Want we zijn immers allemaal net zoveel waard, toch? Als je dat in gedachten houdt (het gebeurt toch wel af en toe, en dan maakt het niet uit of het mij gebeurt of iemand anders), dan geeft dat een enorme rust.

    PS: ik ben wél een pessimist 🙂 Bij mij is het glas altijd half leeg. Dus ik zie altijd maar heel kort wat er zo goed ging, maar besteed veel liever mijn tijd aan wat er nog beter kan.
    Het gaat nooit veranderen. Ik kan geen optimist worden. Maar dat vind ik niet erg. Want volgens mij is het helemaal niet zo verkeerd om te blijven zoeken naar wat beter kan. Het was al goed, maar… kan het nóg beter? Dan kan je juist het verschil maken, toch? Dat hoop ik tenminste.

    En dat ik daarom ook nooit volmaakt gelukkig kan zijn, dat moet ik dan maar op de koop toe nemen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: