“Grief does not change you. It reveals you.”

Het is vreemd, wat verdriet met je kan doen. Vreemd hoe het, op het ene moment, je hele leven lijkt op te vreten alsof het in jaren niet gegeten heeft en hoe het op het andere moment je zo onverschillig lijkt te maken dat het net is alsof er niets gebeurd is. Alsof je geen emotie meer hebt en het je allemaal koud laat.

Ik heb het afgelopen anderhalf jaar meer gehuild dan ik dacht ooit te doen of te kunnen. Ik ben opgevreten door verdriet en weer keihard uitgespuwd. Ik was labiel en onverschillig, ijzersterk en een hoopje ellende. Ik heb het keihard aan de kant geschopt en liet het me langzaam verteren.

Verdriet doet iets geks met je. Het geeft de ware jou bloot. “It reveals you.” In al je facetten, op al jouw manieren. Het laat je weten hoe veel je aankunt. Wanneer je je sterk kunt houden en wanneer je in mag storten. Hoe boos je kunt worden, hoe groot jij je kunt houden. Hoe slecht je kan liegen ook. Het vervelende van verdriet is dat het nooit laat weten welk facet het je gaat tonen.

Laat het toe

Maar het belangrijkste van verdriet – dat heb ik het afgelopen anderhalf jaar wel geleerd – is dat je er niet tegen moet vechten. Trust me, I’ve been there. “Nee, ik ben niet meer verdrietig hoor. Ik ben er wel overheen.” “Oh, nee, het gaat eigenlijk wel weer goed met me.” Zodra je dat soort leugens over jezelf gaat verspreiden, nemen anderen die aan als waarheid. Dan verliezen ze focus, een scherpe blik. Gaat hun zicht weer op in de waan van alledag en zien ze niet meer hoe het echt met je gaat.

Wees eerlijk, naar jezelf en naar anderen. Dat betekent niet dat je ieder moment aan ieder persoon moet vertellen dat je zo veel verdriet hebt, alleen maar om het mensen bekend te maken. Maar laat het anderen weten als je het niet meer volhoudt. Probeer het niet alleen te doen. Het maakt je alleen maar uitgeput. Laat het verdriet binnen. Het hoeft niet allemaal in een keer. Het kan ook stukje voor stukje. Maar laat het niet buiten staan. Want het blijft net zo lang aan je deur kloppen totdat het binnen gelaten wordt…


De quote in de titel komt uit het boek The Fault in Our Stars van John Green.

Advertenties

  One thought on ““Grief does not change you. It reveals you.”

  1. Britt Hartsink
    27 juli 2015 om 21:20

    Mooi geschreven mop! Ik ben er voor je! Kuss

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: