Opnieuw tussen Mens en Media

Ontploffing in flatgebouw in DiemenNa het publiceren van deel 1 van deze trilogie, werd ik overladen met positieve reacties. Mensen die met kippenvel hadden gelezen en met tranen in hun ogen hadden gezocht naar deel 2. Zelfs toen ik op een verjaardag in Friesland was, kwam er een man naar me toe die me aansprak en me complimenteerde op m’n blog. Ik wist niet wat me overkwam.

Nu waren we tijdens het eerste blok van de opleiding journalistiek aan de CHE druk bezig geweest met het schrijven van artikelen, waaronder een column. Van verschillende studiegenoten had ik al gehoord dat ze hun column hadden ingestuurd naar Metro, die columns van lezers publiceert. Sommige columns van studiegenootjes maakten het door de selectie en werden gepubliceerd.
Ik heb dat nooit geprobeerd, daar vond ik m’n column niet goed genoeg voor. Maar toen ik zo veel positieve reacties kreeg op m’n blog over het ongeluk, verdween die onzekerheid iets.

Op Twitter volg ik AT5, het nieuwsmedium van Amsterdam. Sinds het ongeluk volgde ik ze, en ik wist dat ze veel aandacht hadden besteed aan de gasexplosie.Op een avond kwam er een tweet voorbij waarin een mobiel 2014-12-04 22.01.55nummer van AT5 stond (dat wordt steeds hipper: nieuwsmedia die via whatsapp bereikbaar zijn voor het insturen van foto’s etc).

Ik besloot m’n blog in een screenshot naar AT5 te whatsappen om te vragen of ze het misschien wilden publiceren. Ik kreeg een vriendelijk berichtje terug waarin ik werd bedankt voor het doorsturen, en waarin ons heel veel sterkte werd toegewenst. “Dat was het”, dacht ik nog. “Meer zullen ze er toch niet mee doen.” Maar dat bleek niet helemaal waar te zijn.

De volgende ochtend werd ik gebeld. Een vriendelijke vrouwenstem had een voicemailbericht achtergelaten waarin ze vertelde dat ze m’n blog had gelezen en er enkele vragen over had. Of ik even terug wilde bellen…

Toen ik haar terug belde, vertelde ze me dat ze het verhaal heel mooi geschreven vond, en dat AT5 geïnteresseerd was in ons verhaal. Ze vroeg me of ze een interview met mij en mijn familie mochten houden, over hoe we die dag beleefd hebben..? Dát moest ik toch eerst even overleggen.

M’n vader wilde meewerken, en zo kwam van het een het ander. Woensdag 10 december kwamen er rond 16.30 uur twee mannen met een grote camera naar het kleine Wilnis toe, om een interview met ons te houden.Schermafdruk 2014-12-29 20.19.48

Ja, daar zat ik dan. Met m’n 2,5 journalistiek ervaring opeens aan de andere kant van de camera. Van m’n docenten had ik interview technieken geleerd die nu onwaarschijnlijk op mij en m’n vader toegepast gingen worden. Hoe zouden de vragen gesteld worden? Wat zou er gefilmd worden? Wanneer moet ik stoppen met praten, wanneer geef ik ze te veel informatie, of te veel van mijzelf

Tranen trekken

Van tevoren had ik mezelf al aangepraat dat ze vast heel erg uit waren op tranen. Vooral met een TV-interview is dat natuurlijk ontzettend goed voor de kijkcijfers: mensen willen emotie, en een interview over die gasexplosie en het overlijden van m’n oom zou dat zéker opleveren. Ook al had ik nog maar een paar maanden les gehad over interviewtechnieken en TV-items, ik dacht dat ik de ‘bij-deze-vraag-gaan-ze-huilen’-vragen er wel uit kon filteren. M’n vader, daarentegen, had de kennis over interviewtechnieken niet, en ik was stiekem een beetje bang dat hij in de tranentrucjes zou trappen. Niet dat tranen in een interview per definitie negatief zijn. Maar het zouden de tranen zijn van m’n vader. En dát maakte het moeilijk.

Schermafdruk 2014-12-29 20.19.02Enigszins gespannen ontvingen we de twee mannen in ons huis (het contact was met een vrouw gegaan, dus het was een extra verrassing dat er twee mannen ons kwamen interviewen). Gelukkig waren de heren heel ontspannen en rustig. Voor het interview echt begon, werd de camera neergezet en het licht afgesteld en getest. De heren begonnen al met ons te praten voordat de camera draaide, en ik wist dat je daar als interviewer mee op moest passen. Want wat als de persoon die je gaat interviewen alles al zegt in het gesprek vóór het interview, en tijdens het interview geen oprechte antwoorden meer geeft?

Het licht van de camera ging aan en het recordknopje werd ingedrukt. Tijdens het interview was m’n vader meer aan het woord dan ik, en ik wist niet goed waar ik naar moest kijken als ik niet aan het woord was. Gelukkig was dat in het uiteindelijke item amper te zien. De jongeman die de vragen stelde, gaf ons de tijd om te antwoorden en ons verhaal te doen. Heel soms schoot er door m’n hoofd: “Ik moet ze nog een goede quote geven, dan kom ik in ieder geval een keer in het interview terug.” Niet dat opzettelijk een goede quote geven me lukte.. Ik was gewoon aan het vertellen.Schermafdruk 2014-12-29 20.22.27

De ‘bij-deze-vraag-gaan-ze-huilen’-vragen vielen me mee. Tóch heb ik met tranen in m’n ogen voor de camera gezeten. Niet door de vragen die werden gesteld, maar door de antwoorden die m’n vader gaf. Hij vertelde zo open en eerlijk over wat hij dacht en voelde, dat het me kippenvel gaf.

Na het interview werden er nog enkele ‘shots’ gemaakt van m’n vader en mij, en van foto’s die we hadden van ome Wim, en toen was het inmiddels 18.00 uur. Een half uur langer dan gepland waren ze bezig met het interview. Maar niets duurde te lang of te kort. Het was precies goed.

Voor in de nieuwsuitzending van AT5 op zaterdag 13 december werd er een ‘kortje’ gemaakt. Die is hier te zien:

De hele nieuwsuitzending zie je hier.

76564d6b5f7331e5b3a7cad217fec28f

Op de website van AT5 is er een langer stuk van het interview gepubliceerd. Klik op het AT5 logo om naar de webpagina te gaan waar het interview te zien is.

Voor m’n journalistieke carrière was dit interview met AT5 een interessante ervaring, maar bovenal is het interview deel van m’n vastgelegde herinneringen geworden.


Heb je de blogserie ‘Tussen Mens en Media’ gemist? Je vindt de drie verhalen hier.

 

 

 

Advertenties

  One thought on “Opnieuw tussen Mens en Media

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: