TEDxEde: “Appitizer, main course, dessert”

2014-10-16 10.11.29

Foto: Robyn Samsom

In afwachting van wat komen gaat installeren we ons in de rood fluwelen stoelen in de theaterzaal van hotel Reehorst te Ede. Er klinkt wat gespannen geroezemoes en de ruimte vult zich met mensen hongerig naar inspiratie. De derde editie van TEDxEde staat op het punt te beginnen, en dit jaar staat het in het teken van Taste of Life.

Please don’t feed the speakers.

Willemien Vreugdenhil, mede organisatrice van het evenement, verschijnt op het podium en legt ons uit dat het geen toeval is dat het thema van TEDxEde dit jaar Taste of Life is en het evenement plaatsvindt in het hart van de Food Valley. Daar komt nog eens bij dat het op 16 oktober World Food Day is en Ede dit jaar Hoofdstad van de Smaak is.

Onze host en presentator van de dag is Marc de Hond, een man met een goed gevoel voor humor. Op komische wijze en ietwat spottend leest hij de huisregels voor en vertelt hij ons wat we kunnen verwachten. Een van de huisregels: “Please don’t feed the speakers.”

Appitizer

Als Marc de Hond op het podium verschijnt met allerlei verschillende groenten bij zich, betrap ik mijzelf op de gedachte “O nee, een voedselvoorlichting!” Deze gedachte wordt echter al snel verworpen als sprekers als Brenno de Winter, Arthur Tolsma en Johan Snel spreken over onderwerpen als cybercrime, hoe je omgaat met tegenslag en over ‘free speech’.

Natuurlijk zijn er ook sprekers die ons wel iets willen vertellen over voedsel. Jaap Korteweg, een vegetarische slager, vertelt ons over zijn producten en het belang daarvan. Wilfred Genee vertelt over zijn project waarmee hij gezond voedsel in de voetbalkantine’s wil krijgen.

Main course

Marleen van der Loo vult haar ’12 minutes of fame’ op bijzondere wijze in. Achter de vleugel op het podium neemt haar broer plaats. Zelf staat Marleen achter een microfoon, met een boek in haar armen. Er stond een muzikaal spektakel te gebeuren wat mij, en naar ik verwacht, meer mensen in de zaal kippenvel zou bezorgen.

Eten is liefde.

Heel klein en breekbaar begint ze het liedje. Hiermee geeft ze ons een muzikaal, humoristisch, maar ook intiem kijkje in haar eigen leven. Na een stukje zang neemt ze het grote boek voor zich: het oude kookboek van haar vader. Ze vertelt over hoe haar vader het altijd had over hoe het leven te vergelijken was met een maaltijd: “appitizer, main course, dessert”. Ze neemt ons in gedachten mee naar de keuken waar ze als kind altijd naar haar vader keek als hij aan het koken was en waar ze af en toe mocht proeven van haar vader’s creaties. De recepten die haar vader had genoteerd hadden altijd een bijgevoegde notitie: “Voeg wat cognac toe”.

Na weer een kwetsbaar en puur stuk van haar lied vertelt Marleen over haar perfecte avond met de (destijds) liefde van haar leven. Ze vertelt over hoe perfect het eten bij de avond paste, hoe de klassieke muziek op de achtergrond perfect in het plaatje paste, en hoe haar vriend haar stoel als een heuse heer naar achteren schoof zodat ze kon gaan zitten. “Eten is liefde”, stelt Marleen ten slotte vast, waarna de zaal na een prachtige stilte in een applaus uitbarst.

Dessert

De gehele dag door was er ruimte voor een lach en een traan. Na een hartelijk applaus voor de organisatie werden we in de gelegenheid gesteld een drankje te nuttigen en na te praten over het evenement. De organisatie liet later weten het “simpelweg een fantastische dag” gevonden te hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: